Hoogtepunten West-Amerika met je gezin

Was er gisteren geen tijd voor Antelope Canyon of Horseshoe Bend, dan haal je dat vandaag in; de canyontour is als excursie te boeken. Een andere bestemming is de Glen Canyon Dam, die het stuwmeer Lake Powell vormt. Rode rotsen en zandstranden omringen het water, dat je tijdens een rondvaart van dichtbij ziet. Loop je liever, kies dan een wandelroute langs de oever. Voor watersporters kan er van alles, waaronder waterskiën en wakeboarden. Voor kinderen is een dag aan het water een prettige onderbreking na de ritten van de afgelopen dagen. Je slaapt opnieuw in Page.

Je verlaat Arizona voor Utah, een rit van ongeveer 240 km en drie uur. Na een uur kom je door Kanab, een westernplaatsje met restaurants en boetiekjes. Strek de benen bij Coral Pink Sand Dunes, waar kinderen door het roze zand kunnen rennen, en rij dan door naar Bryce Canyon National Park. Door erosie staan hier duizenden vuurrode rotspilaren, de hoodoos. De reisorganisatie raadt aan niet alleen vanaf de rand te kijken maar de canyon in te lopen. Wil je de hoodoos van dichtbij zien, daal dan op een van de afstappunten langs de Rim Road af. Haar favoriet is het gevarieerde Navajo-pad, 2,2 kilometer tussen de pilaren door; minder steil is Queen's Garden, 3 kilometer. Je slaapt in Best Western Ruby's Inn, bij de parkingang.

Neem de ochtend nog voor Bryce, want het is maar ongeveer 135 km en twee uur naar Zion. Het park is een groene oase in een woestijnlandschap: rode rotsen van Utah staan rond een vallei die de Virgin River in tweeën deelt, met zijkloven en veel begroeiing. Op de hoofdweg, de Zion Canyon Scenic Drive, pendelt een gratis shuttlebus naar de mooiste plekken en de startpunten van wandelingen. De reisorganisatie tipt om het park per fiets te verkennen: je stopt waar je wilt en hoeft niet te wachten bij een halte. Fietsen huur je in Springdale, en de fietsexcursie is ook vooraf te boeken. AutoCamp Zion, vlak bij het park, wordt voor twee nachten je thuis: je slaapt in een cabin of een zilveren Airstream, en er is een zwembad.

Een vroege start loont: de lijst met mogelijkheden is lang. Het hoogtepunt volgens de reisorganisatie is The Narrows, het smalste stuk van de canyon: je wandelt niet over een pad maar door de Virgin River zelf, tussen wanden van honderden meters hoog. Gemiddeld is de kloof daar rond de 8 meter breed. Vraag bij het bezoekerscentrum om een wandelstok en draag goede waterschoenen. Voor een weids uitzicht ga je naar de Court of the Patriarchs, na een korte maar steile klim, en daarna loop je door naar de Emerald Pools. Een heel ander uitzicht biedt Weeping Rock, dat zijn naam dankt aan het water dat langs de rots naar beneden druppelt. Met kinderen kun je de afstand in de rivier zelf bepalen. Je slaapt weer in AutoCamp.

Het is ongeveer 245 km en tweeënhalf uur van Zion naar Las Vegas. Na een paar uur rijden wacht Valley of Fire State Park, dat zijn naam dankt aan de rode zandsteen; eeuwen erosie hebben die tot vreemde vormen gesleten, en er lopen autoroutes en wandelpaden. Daarna is het nog een uur tot de stad. Las Vegas is midden in de Mojave-woestijn uit de grond gestampt, vol casino's, shows en attracties, en op The Strip is het dag en nacht druk. Je kunt er trouwen met een Elvis-dubbelganger als getuige of naar Cirque du Soleil. Handig is de bus The Deuce, die dag en nacht over The Strip pendelt en bij alle bekende plekken stopt. De tweede dag deel je zelf in. Je logeert in het Flamingo Resort, aan The Strip.

De afstand is vandaag beperkt: ongeveer 200 km en twee uur tot de ingang van het park bij Death Valley Junction. Je logeert binnen de parkgrenzen, in een resort met eigen bronnen: The Inn at Death Valley. De naam klinkt dreigend, maar het is vooral een park van uitersten: het heetste, droogste en laagste gebied van Noord-Amerika, waar het 's zomers gemakkelijk 50 graden wordt. Het landschap wisselt van geel en roze tot groen en bruin, met duinen, kraters en rotsen. Badwater Basin, de zoutvlakte op het diepste punt, zie je het mooist van boven, bij Dante's View. Andere stops zijn het maanlandschap bij Zabriskie Point, de zandduinen bij Mesquite Flat en de Ubehebe-krater. Noordelijker liggen de Eureka Dunes, de hoogste van Californië, tot 200 meter. Zorg voor flessen water in de auto.

Vandaag staat de langste rit op het programma: ongeveer 600 km, zes uur sturen. Eerst rijd je van Death Valley naar Mammoth Lakes, waarna de tocht door Yosemite National Park begint. Het hoogtepunt, letterlijk, is de Tioga Pass, die tot 3000 meter klimt. Onderweg zie je granieten toppen, heldere bergmeren, weiden en dichte bossen; de weg over de pas is maar 62 kilometer, maar je raakt niet uitgekeken. Ga vooraf na of de weg open is. Yosemite trekt enorme aantallen bezoekers om zijn watervallen, granietkliffen, reuzenbomen en weiden, en in Yosemite Valley kun je uit veel wandelingen kiezen. Je slaapt twee nachten in Firefall Ranch Yosemite, een lodge met zwembad vlak buiten het park.

Wandelschoenen aan en vroeg vertrekken. Bridalveil Fall en het onderste deel van de Yosemite Falls zijn de indrukwekkendste watervallen. Voor het ruimste overzicht van het dal rijd je naar Glacier Point en Tunnel View. Is er nog tijd, wandel dan de Panorama Trail, vanwaar je Half Dome ziet: een rots die eruitziet als een doormidden gesneden bol en glad geslepen is. Mis het bos met reuzensequoia's niet. De bekendste en oudste boom daar heet Grizzly Giant, en door de Tunnel Tree kun je heen lopen. De granietmuur van El Capitan rijst 900 meter op en kleurt fel bij zonsondergang. Neem eten en water mee, want de afstanden in het park zijn groot. Je slaapt opnieuw in Firefall Ranch.

Dwars door Californië rijd je naar San Francisco, ongeveer 270 km, reken op drieënhalf uur; met een stop in Sonora wordt het vijf. Het mijnstadje herinnert aan de Gold Rush, en in het openluchtmuseum Columbia State Historic Park gaan kinderen zelf op zoek naar goud; een ritje in een huifkar met paarden kan ook. De stad ligt verspreid over meer dan vijftig heuvels en staat bekend om de Golden Gate Bridge met laaghangende mist en om de kabeltram; stap zeker een keer in zo'n tram: Cable cars van San Francisco horen bij het stadsbeeld. De Painted Ladies, Victoriaanse huizen, vind je rond Alamo Square, en in Golden Gate Park en bij de zeeleeuwen van Pier 39 kun je rondlopen. De hop-on-hop-offbus stopt onder meer bij Lombard Street, beroemd om zijn haarspeldbochten. Je onderdak voor twee nachten is Hotel Caza, vlak bij de pieren van Fisherman's Wharf.

Vandaag verken je de stad verder, met veel opties voor een gezin. Het Musée Mécanique staat vol oude speelautomaten die je gratis kunt proberen. Om de hoek ligt de USS Pampanito, een duikboot uit de Tweede Wereldoorlog die je van binnen kunt bekijken. Over Walt Disney zelf gaat het Disneymuseum, waar dagelijks een van zijn films draait. Wetenschap kun je aanraken in het Exploratorium, te vergelijken met NEMO. Een glazen tunnel onder water voert door het Aquarium of the Bay, tussen vissen en andere dieren uit de baai. Optioneel boek je een rondvaart op de baai, een dagkaart voor de dubbeldekker of een halve dag fietsen naar Sausalito. Je slaapt weer in Hotel Caza.

De snelste weg naar Monterey duurt twee uur, ongeveer 200 km, maar mooier is Highway 1 langs de kust vanaf Half Moon Bay. Onderweg ligt Santa Cruz, waar surfmerk O'Neill begon, met lunchplekken en de Beach Boardwalk, waar Neptune's Kingdom een overdekt vermaakcentrum met zeethema is. Van daar is het een uur naar Monterey, waar vroeger de grootste vissersvloot van de westkust binnenliep. In Cannery Row zijn de oude sardinefabrieken omgebouwd tot winkels, galeries en restaurants. Voor het Monterey Bay Aquarium heeft de reisorganisatie al tickets geregeld. Wandel een historische route van drie kilometer langs de oude panden, of neem de tolweg 17-Mile Drive over het schiereiland. Je slaapt twee straten van de haven, in een Best Western Plus.

Vandaag leg je over de Pacific Coast Highway ongeveer 250 km af, zo'n tweeënhalf uur. Rond Big Sur is het 's ochtends vaak mistig, dus vertrek pas rond lunchtijd en maak eerst een wandeling door het bos en over de kliffen van Point Lobos. Onderweg zijn de kliffen hoog en de uitzichten groots. Hearst Castle is een historische stop, en bij Piedras Blancas leeft een kolonie zeeolifanten, voor kinderen vaak een hoogtepunt. Ook Julia Pfeiffer Burns State Park leent zich voor een wandeling. Pismo Beach bereik je laat op de middag. Je slaapt in het Shore Cliff Hotel of het Pacific Point Resort; kijk in je reisvoorstel welk van de twee het is.

Een dag zonder rijden, om van zon, zee en strand te genieten en terug te blikken op de reis. De lange witte stranden lenen zich voor zwemmen en surfen, maar ook voor zeilen, vissen of een tocht te paard. Vanaf de promenade loop je de pier van 400 meter op, en met geluk zie je dolfijnen. Heb je nog energie, ga dan naar de warmwaterbronnen bij Avila Beach. Omdat Pismo Beach de schelpdierhoofdstad van Californië heet, hoort een kom clam chowder erbij. Het hotel kijkt uit op de oceaan. Dit is de laatste nacht aan de kust.

De laatste rit gaat van Pismo Beach naar LAX, ongeveer 290 km, reken op drieënhalf uur. Op LAX neemt de verhuurder de auto weer in ontvangst. Zoals je op de eerste dag al merkte, kan het rond de stad flink druk zijn, dus vertrek ruim op tijd. Tol, parkeergeld en de toegangskaarten voor de parken zaten niet in de reissom; kijk of alles is betaald. Heb je de vlucht laten bijboeken, dan vormen vlucht en rondreis samen een pakketreis. Na het inleveren check je in voor de terugreis.